Gisteren heb ik gezegd dat ik betrokken zijn geweest bij een voortdurende reeks van gitaar discussies over voor ongeveer veertig jaar. Hoewel er zijn zeker veel dingen die ik niet weet over dit onderwerp (aantoonbaar het meeste!), Er zijn echter een aantal interessante dingen die ik heb ontdekt. Vele jaren geleden, was ik in eerste instantie gegrepen door de elektrische gitaar, of meer specifiek, de solid body elektrische gitaar. Alles wat ik vermelden vandaag te maken hebben met deze subgroep van de grotere gitaar familie.

Een van de meest interessante, en minder genoemde aspecten van dit specifieke type van de gitaar is dat wat we in het algemeen beschouwen een elektrische gitaar tot stand kwam zeer snel. In slechts ongeveer een decennium de belangrijkste penseelstreken volbracht was, en velen kunnen (en doen) stellen dat bijna alles wat er gebeurde in solid body elektrische gitaren, hun ontwerp, de samenstelling en productie methoden werden afgerond door de zeer vroege jaren 1960.

Er is een beetje van voorrang voor deze snelle veranderingen ... In de 1550's in Cremona Italië, Andreas Amati gemaakt wat de meeste van de eerste moderne viool te overwegen. Maar in de late jaren 1600 en begin 1700 is Antonio Stradivari en Giuseppe Guarneri kwam eigenlijk naar de (althans vanuit een modern perspectief) hoogtepunt van de viool bouwkunst. In de late jaren 1940 en door het grootste deel van de jaren 1950 Leo Fender, van Fender gitaren, en Ted McCarthy, de voorzitter van Gibson Guitars kwam met een aantal ontwerpen die de overgrote meerderheid van elektrische gitaren zijn gebaseerd op. Er waren enkele andere fabrikanten van solide body gitaren die er zijn (op dat moment), maar de invloed van deze twee bedrijven te hanteren blijven de beeltenis van wat een elektrische gitaar 'is' vervolgt.

De verschillen tussen deze twee bedrijven producten kunnen het beste worden vergeleken met hoe veel te zien ... laten we zeggen Ford versus Chevrolet ... Deze vergelijking kan een beetje verouderd, maar de manier waarop veel autoliefhebbers trouw aan sommige autofabrikanten ten opzichte van anderen te laten zien is vaak hoe veel gitaristen omgaan met de verschillen tussen, laten we zeggen, een Gibson Les Paul-model ten opzichte van een Fender Stratocaster.

In de populaire Amerikaanse cultuur zijn dit belangrijke feiten, op dezelfde manier dat er sociale / politieke loyaliteit naar: Coke versus Pepsi, Ford versus Chevrolet (OK misschien Toyota ten opzichte van de Amerikaanse overheid ...), Levi's versus Lees jeans en een van een bijna oneindige aantal manieren die we hebben (en nog steeds) gebruikt om ons te onderscheiden van de rest van het peloton. Wat lijken we hier hebben is een soort van consumentistische versie van de ruige individualisme ... en ja, ik vind dit een beetje vreemd ook!

Om terug te komen gitaren, het punt dat ik maak is dat deze twee bedrijven van ongeveer 1952-1962 (met de rechten voor de 1948 Fender Broadcaster ...), producten die een subtekst die voor veel maatschappelijke veranderingen, evenals de primaire muziekinstrumenten gemaakt voor verschillende muzikale genres (Rock, Blues, Country, etc.). Dit is niet zomaar een Amerikaan onderwerp ofwel; deze gitaren het patroon voor de spelers in vele andere landen, en voor veel buitenlandse gitaar fabrikanten.

Er is veel geschreven over de muzikale genres, van de jaren 1960, en zelfs de bijzonderheden over een aantal van deze gitaren. Zelfs vandaag de dag zijn er nog steeds talloze miljoenen die nog geïnteresseerd zijn in herscheppen (al was het maar voor zichzelf), de schijnbare 'wizard-achtige' macht van welke rots gitaar je zou willen. Ik weet dat dit vanuit een persoonlijke visie, in dat in de loop van de tijd, ik had veel kansen om te proberen muziek af te spelen met een aantal van deze mensen. Om een ​​of andere vreemde reden, de gitaar lijkt te trekken een veel 'minder dan rationele' reden voor het oppakken van dit instrument ... ten opzichte van, laten we zeggen ... de piano, of mandoline of harmonica ... Het feit dat er een kleine verborgen deel van de Amerikaanse voorsteden cultuur die gemakkelijk kunnen overtreffen ieders idee van hoe excentriek de Britten lijkt een groot geheim!