Als je nieuw bent hier, kunt u zich abonneren op mijn RSS-feed . Bedankt voor uw bezoek!
Een van de t 
Hij primaire theorieën leerde ik in het onderwijzen van de universiteit was die van Howard Gardner's 'theorie van de meervoudige intelligenties'. Deze theorie stelt dat we allemaal intelligenties die kon worden aangemerkt als met verschillende eigenschappen, zoals ... zijn laten we zeggen: Visual-Spatial versus verbale Linguistic intelligenties. Dit was het hot topic voor leerkrachten in die lessen kunnen worden gecreëerd om deze pas ontdekte middel gebruiken om naar studenten.
Deze theorie klinkt alsof ik goed idee ...
Natuurlijk is er weinig of geen empirische bewijzen voor deze theorie te ondersteunen, en zelfs als er waren, zijn deze 'intelligenties' aangeboren of zijn ze artefacten van geslacht, cultuur of sociaal-economische status? Niemand weet het. Deze theorie kwam uit in de vroege jaren 1980, het wordt onderwezen aan toekomstige leerkrachten als ware het 'ware'.
Zoals ik al zei, werd ik geconfronteerd met deze ideeën toen ik op de universiteit (slechts een paar jaar geleden ...), en de implicatie is voor leerkrachten om steeds meer divers lesplannen te maken, om deze ideeën, evenals een toenemende verscheidenheid aan omvatten andere (niet getest of onderbouwde) ideeën. Ik bracht een aantal redelijke vragen over deze ideeën, zoals:
· Als deze theorie heeft de geldigheid, waarom zijn er niet een soort van tests voor leerkrachten om te kunnen zien waar er studenten vallen in elk van deze categorieën?
· Waarom denken we alleen in termen van berusting om deze ideeën als een middel om verschillen onze lesmethoden? Zou het niet de moeite waard om tijd aan lesgeven besteden studenten leren in het andere (potentieel meer conventionele) manieren?
· Sinds colleges leren niet met behulp van deze theorieën, wat zal er gebeuren met onze studenten bij het afstuderen? Zullen we slechts te worden waardoor het moeilijker voor hen op de universiteit?
Ik denk dat het niet te veel van een verrassing dat ik niet alle antwoorden op deze vragen. In een klas een instructeur gaf me een boek over het onderwerp (het boek werd minstens 20 jaar oud ...). Toch, het was best een aardig gebaar (voor mij shut up!).
In kranten, tijdschriften, internet, tv, radio ... in bijna elke vorm van media heb ik toegang tot, ik zie en hoor allerlei kritiek op het onderwijssysteem in de Verenigde Staten. Om eerlijk te zijn ben ik het eens met veel van. Er zijn heel veel structurele problemen met het huidige systeem dat we hebben. Bij sommige van deze problemen (zoals ik ze zie) zijn dat leert onder zo weinig echte toetsing, maar worden aangehouden tot een ongelofelijke reeks van (vaak) willekeurig normen.
In elke baan die ik ooit heb gehad in de particuliere sector en zelfs in het leger, ik heb altijd al sterk onder controle (lees: echte professionele toetsing). Voor beginnende leerkrachten, ze kunnen soms merkt door Mentor leraren, afdelingshoofden, of zelfs een opdrachtgevers ... af en toe. Alleen maar wordt gedwongen om de hand in de waarde van een week van lesplannen (elke week) is een goed middel om de ontwikkeling van enkele professionele discipline, maar komt niet dicht bij mentorschap of een ernstige vorm van overzicht.
Dingen waren hetzelfde als dat ik een middelbare school student (al die jaren geleden). Er waren enkele geweldige leraren, een aantal goede leraren, en dus weer over naar het onderwerp gebied 'dat we leerkrachten niet over te praten' (net als nu). En zoals met toen, het probleem met 'tenure' leraar is dat het mogelijk vaste leerkrachten worden bijna autonoom in hoe zij de gedragingen van hun dagelijkse werkzaamheden. Ik dacht altijd dat tenure was op zijn plaats op de academische vrijheid in de uitgeverij te garanderen.
Hoeveel K-12 docenten publiceren?
Er zijn tal van andere problemen aan te pakken, die zelfs kan deze kleine pekelzonde in de manier waarop het onderwijs business 'management / arbeidsconflict paradigma is nog steeds koning overtreffen. Als u geïnteresseerd bent een simpele Google-zoekopdracht veel brengen je van de artikelen ondersteunen een aantal van de standpunten over dit debacle.
Voor mij, denk ik niet dat beide kanten maakt dat veel van een verschil in dat ze beide posities welke alleen support heeft verschillende bureaucratieën. Ik kan niet voor het leven van mij, zie hoe een van hen kunnen helpen in de opvoeding van onze kinderen.
Helaas, ik denk dat de leraren zijn zo wantrouwig van de motieven van politici, bestuurders, bureaucraten, maatschappelijke en zakelijke leiders (en ja zelfs de vakbonden) ze gaan ze om met alle mogelijke stand te houden doen de status quo, omdat het zeker niet blijken dat een van deze mensen de beste belangen van studenten en docenten op het hart. Zelfs de beste van de leerkrachten zijn uitgegroeid tot een politieke dumpplaats voor de schuld van problemen die vaak worden veroorzaakt door het beleid van dezelfde politici, bestuurders, bureaucraten, zakelijke en maatschappelijke leiders die de vinger.
Op dit moment Ik vermoed dat veel leerkrachten zien de retoriek gericht op hen als een nauwelijks verhulde excuus om zich te ontdoen van het openbaar onderwijs, zodat de particuliere sector, kan overnemen en geld verdienen het. En de huidige kop over de Governor's bedoelingen zeker zal niets doen om leerkrachten ervan te weerhouden dat iedereen het beste belang van het onderwijs op het hart heeft. Niet omdat het fundamentele idee is goed of fout is, maar vanwege de manier waarop het wordt behandeld.
Als het beleid zou worden gemaakt op een wijze die ertoe hebben bijgedragen leraren een betere baan, als onze zogenaamde "leiders" waren om te stoppen wijzende vingers, als dialoog gericht op docenten werd constructieve in plaats van destructief is, als politici en bestuurders zouden erkennen zij verantwoordelijk zijn voor veel van de problemen die ik vermoed dat er zou veel meer bereidheid om te veranderen zijn.