Het is interessant om te zien dat er nog steeds een kloof tussen hoge en lage cultuur ... hoewel deze dagen is het meer als versleten cultuur en brede cultuur. In de jaren 50 Tolkien's magnum opus (bijvoorbeeld The Lord of the Rings) oogstte weinig of geen aandacht in de pers (dat wil zeggen de literaire pers). Door de jaren heen is het nog steeds beschouwd als onder degenen die dekken 'serieuze' literatuur (wat dat ook moge zijn ...).
In het afgelopen jaar het is gekomen tot het punt van stilzwijgend toe te geven dat het inderdaad is een fenomeen, maar alleen om dit te presenteren als een soort van rechtvaardiging dat Tolkien is verantwoordelijk voor:
1. De overvloed aan verfoeilijke pluis gepresenteerd als Fantasy. Misschien een goed voorbeeld hiervan is het Zwaard van Shannara, die alle van de oppervlakkige aspecten van Tolkien's werk gebruikt, maar mist bijna alle van de diepte.
2. Er zijn een aantal experts die nu de schijnbaar nieuwe adolescent attractie elkaar gehaald naar vampieren, en vooral de Twilight reeks romans / films.
Lees deze links en oordeel zelf of dit is wat culturele kritiek is deze dagen ... of alleen maar een noodzakelijke 500 woorden van willekeurige snarkiness.
De Dragon's Egg
http://www.newyorker.com/arts/critics/atlarge/2011/12/05/111205crat_atlarge_gopnik
Tolkien: Vervelend of Enorme?
http://www.newyorker.com/online/blogs/backissues/2011/11/tolkien-tedious-or-tremendous.html
Is Tolkien overrated? Of is het het toppunt van fantasie? Of is het alleen maar in het midden, niet geheel onuitstaanbaar, maar geen van beide grote? En wie heeft mee te gaan in zijn kielzog?
- spam
- offensief
- niet mee eens
- off topic
Als