Ik herinner me dat het lezen van veel van R. Buckminster Fuller terug in de jaren 70, waar hij theorie dat de productie-efficiëntie van onze samenleving zou toenemen in de mate dat zeer weinig peo0ple zou moeten werken om deze uitgang te behouden. Dit werd naar voren gebracht als een goede zaak, waar veel van de monotone arbeid en betekenisloos sleur van het dagelijks leven daadwerkelijk zou worden gewist. Het klonk goed ... voor zover het ging, maar een decennium later herinner ik me denken aan dit gebied opnieuw (na Future Shock herlezen Eric Toffler's) en ik vond het idee dat er een nogal opvallend randvoorwaarde is om deze verandering in onze samenleving, en er zou heel wat dislocatie (dat wil zeggen veel verouderde werknemers) te zijn, dit begon te lijken een nogal pijnlijke zaak.

Met dit in gedachten, hier is een link naar de Economist, waar, in een artikel het idee dat de massale werkloosheid kan een voorbode van de komende tijden worden.

Ik presenteer dit niet om wolf huilen, maar om een ​​interessante quest9ion om na te denken presenteren ... Wat als ... we hebben miljoenen ontwricht arbeiders, en weinig of geen echte werk voor hen (ongeacht de toestand van de economie). Wat doen we met al deze mensen? Is een persoon echte waarde expliciet gerelateerd aan wat ze doen voor werk? Is dit iets dat al gebeurt?

Veel te overwegen

Verschil Motor: Luddite erfenis
http://www.economist.com/blogs/babbage/2011/11/artificial-intelligence

Het mist een cruciale verandering die economen zijn afkerig te accepteren, hoewel technologen zijn bezorgd over het voor meerdere jaren. Dit is de verontrustende gedachte dat, trage conjunctuurcycli opzij, de huidige werkgelegenheid Amerika's ellende voort uit een steile en blijvende verandering veroorzaakt door het niet te weinig technologische vooruitgang, maar te veel. Het bewijs is onweerlegbaar dat geautomatiseerde automatisering, netwerken en kunstmatige intelligentie (AI)-inclusief machine-learning, taal-vertaling, en spraak-en patroon-herkenning software beginnen te veel banen maken gewoon achterhaald.

Dit is in tegenstelling tot het werk vernietiging en schepping die heeft continu plaatsgevonden sinds het begin van de Industriële Revolutie, als machines geleidelijk vervangen van de spier-kracht van de menselijke arbeiders en paarden. Vandaag de dag is automatisering die van invloed zijn niet alleen op routine-werk, maar op de cognitieve en zelfs creatieve taken. Een tipping point lijkt te zijn bereikt, waarbij AI-gebaseerde automatisering dreigt te verdringen in de hersenen-macht van de grote delen van midden-inkomenslanden medewerkers.
http://www.economist.com/blogs/babbage/2011/11/artificial-intelligence

Wat als dit is geen toeval? Wat als dit de toekomst is?
http://techcrunch.com/2011/11/12/what-if-this-is-the-future

Wees Gezellig, Share!

•